9 Aralık 2011 Cuma

Dostlarla, ailemle birlikte


Birileri, bir şeyler hayatımı anlamlı kılıyor...
O büyüdüğüm evin hatıraları, o tanıdık sesler beni hayata bağlıyor.
Eski zamanlardan kalma bir fotoğraf,
Bir çam tohumu, elime bulaşan reçine kokusu, 
Okuldan dönerken kokladığım yabancı evlerden gelen yemek kokuları,
Akşam vakti ezan sesi,
Eve oyundan dönen çocukların yorgun sesleri,
Beraber gün doğumunu izlemelerimiz yaylada,
Sessizliği dinlemelerimiz.
Kardeşimin gülüşü,
Derken, beyaz arabamızın ön koltuğunda, annemin gözyaşları...
Adanmış bir hayat ve onu hissetmenin verdiği anlam, his, umut.
Boşuna olmamalı bu çabalar,
Biz birlikte olmalıyız.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Yorum yaparsanız çok sevinirim

Bu Blogda Ara da Bul :)

Her hakkı saklıdır!!!

5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu 81. Maddesi gereği bu blogdaki eserlerin tamamının telif hakları yazara aittir. Herhangi bir şekilde "alıntı olduğu ve hangi yazara ait olduğu" belirtilmeden ve yazarın blogundan link vermeden kullanmak suçtur.